วันอังคารที่ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2566

เลย์ ลาดัค









 
 
น้องสาวกับฉันนัดกันแบกเป้ขึ้นเครื่องบินไปเลย์​เพื่อนร่วมงานชาวอินเดียของน้องแนะนำไกด์ชาวอินเดีย​ คุณอาร์หนับ #littlegreentent ให้​เพราะเพื่อนเขาชอบการนำเที่ยวของคนนี้
ฉันหลงเสน่ห์ธรรมชาติอันบริสุทธิ์งดงามตระการตาและแปลกตาของเลย์ ดาลัค มีทั้งภูเขาที่หิมะยังปกคลุมยอด ทะเลสาบน้ำเค็มโอบล้อมไปด้วยเทือกเขาสูง เนินทะเลทราย มีลำธารไหลผ่าน รวมถึงทุ่งหญ้าอยู่ข้างๆ เป็นผสมของธรรมชาติที่คิดว่ายากจะเห็นที่ไหน การเดินทางเป็นไปอย่างราบรื่นสนุกสนาน มีเสียงเพลงไพเราะทั้งสากลและอินเดียจากไกด์ผู้ทำหน้าที่เป็นดีเจจำเป็นเปิดเข้ากับบรรยากาศและภูมิประเทศที่เรานั่งรถผ่าน
ฉันหลงรักอัธฌาศัยวิถีชีวิตของผู้คนแถบนี้ พวกเขามีไมตรีจิต ส่งยิ้มให้ เดินเล่นบนถนนหนทางด้วยความรู้สึกปลอดภัย อย่างเช่นที่ Pangong Lake บ่ายแก่ๆ หลังเลิกงาน ผู้คนจะมารวมตัวกันอยู่จุดหนึ่งบนถนน เพราะมีอินเตอร์เน็ตฟรี​ ภาพชีวิตผู้คนจริง​ คุยโทรศัพท์​ ดูหนังดูละคร​ คุยเล่นหย่อนใจ​ ที่มีฉากหลังเป็น Pangong Lake ทอดตัวอย่างสงบนิ่งสะท้อนประกายระยิบระยับของแสงอาทิตย์ยามโพล้เพล้ ช่างเหมือนภาพวาดเสียเหลือเกิน
เราสองคนพักในเกสต์เฮ้าส์ อยู่ร่วมกับเจ้าของบ้าน แต่แยกส่วนกัน และได้รับต้อนรับอย่างดี​ Chai ที่เสริฟตอนไปถึงและตลอดเวลาที่พักอร่อยมาก ฉันเอ็นจอยอาหารอินเดียมาก อาหารแถบนี้ต่างจากอาหารอินเดียที่ฉันเคยกิน เพราะ “เบา” กินง่าย กินได้เรื่อยๆ กินได้ไม่เบื่อ อาหารในเกสต์เฮ้าส์อร่อยกว่าในร้านอาหารเสียอีก ผัดผักกระหล่ำดอกและแกงกะหรี่ไข่อร่อยอย่าบอกใคร
อีกหนึ่งความประทับใจคือการได้เที่ยว “นอกแผน” หนหนึ่งรถบังเอิญผ่าน ไกด์อาร์หนับ​ #littlegreentent​ เลยพาเราลงรถ ไปพูดคุยกับครอบครัวเร่ร่อน ได้เข้าไปในเต๊นท์พัก ทันทีที่เข้าไป แม่บ้านก็เริ่มต้มน้ำเตรียม Chai ให้แล้ว ลูกชายออกไปเอานม ฉันก็ไม่รู้ว่าเขาเก็บที่ไหน ช่างน่ารักเสียไม่มี ซาบซึ้งใจกับการต้อนรับของครอบครัวนี้ และขอบคุณไกด์ที่ทำให้เราได้เจอการดำเนินชีวิตของชนเผ่าเร่ร่อน ไกด์พาเราไปอีกที่ที่อยู่นอกเหนือจากแผน แต่ถ้าเล่าก็จะยาวเกินไป ใครสนใจ ก็ถามไกด์เองก็แล้วกัน
อินเดียมีความหลากหลายทางวัฒนธรรมและภูมิประเทศที่น่าค้นหาและมาเยือน แทนที่จำนวนสถานที่ท่องเที่ยวที่ฉันอยากไปจะลดลง กลับเพิ่มขึ้นเสียนี่ เฮ้อ ไกด์อาร์หนับจัดทริปได้ดีเกิ๊น​ แล้วเจอกันใหม่อินเดียที่รัก